| Calendar |
| Favourite Diary |
| Sponsor |
ห่างหายไดอารี่ไปนาน คิดถึงจัง
วันวาเลนทายน์พึ่งผ่านไปไม่นาน วันนี้มีเรื่องดีๆมาเล่าให้อ่านนะ
เป็นเรื่องเกี่ยวกับความรัก... รักอะไรนะหรือ เป็นความรักตั้งแต่แรกเกิดเลยล่ะ
เอมตอน 3 เดือน
3 ขวบ ถ่ายกะป๊าที่พนัสนิคม ชลบุรี
แม่ ตอนทำงานอยู่ที่ Shiseido เซ็นทรัลชิดลม..
ตั้งแต่เล็กจนโตมีความรักให้ใครบ้าง จะเอามาลงไว้วันนี้
สิ่งแรกที่เรียนรู้ที่จะรักคือพ่อแม่ ทุกวันนี้มองแง่มุมของความรักเปลี่ยนไป
ความจริงคือไม่มีใครในโลกนี้ที่จะรักและดีกับเราอย่างบริสุทธิใจได้เท่าบุพการีของเราเอง
ความรักของพวกเค้าเป็นรักที่แท้จริงและจริงใจ ถึงแม้ความห่วงใยเหล่านั้นออกจะดูน่ารำคาญ
และเบื่อหน่อยในสายตาเรา แต่มันแฝงไปด้วยความปรารถนาดีทั้งหมดทั้งสิ้น
- เอม กะเจ๊ออม
- สวนสัตว์ พาต้า..
- ว่ายน้ำที่ไฮแอท เอราวัณ กรุงเทพ..
ถึงจะเกิดมาเป็นลูกคนเดียวแต่ไม่เคยรู้สึกว่าตัวเองเดียวดายเลย เพราะเติบโตมากับลูกพี่ลูกน้อง
หลายคน แต่คนนี้เป็นคนที่สนิทที่สุดเพราะวัยไล่เลี่ยกัน กินด้วยกัน นอนด้วยกันมาตลอด
สิบหกปีแรกของชีวิต ทะเลาะกันก็บ่อย ตีกันก็เยอะ แต่ถามว่ารักไหม๊? รักมาก
เจ๊ออมทำให้เรารู้สึกว่าเราเกิดมาก็มีพี่กะเค้าเหมือนกัน เป็นบุคคลอีกหนึ่งคนที่ชีวิตไม่เคยลืม
ไม่อยากพูดถึงเรื่องคนรักในที่นี้ เพราะมันไม่มีไรน่าจดจำ
คนรักมักผ่านมา แล้วก็ผ่านเลยไป ทิ้งไว้ให้แต่ความเจ็บช้ำ และมึนงง
จึงไม่อยากเอ่ยถึง แฟนกันเลิกกันไปก็เป็นคนอื่น เป็นคนแปลกหน้าที่ไม่สามารถ
คุยกันได้เหมือนเดิม..
คิดเสมอนะ ทำไมเราถึงเป็นคนอาภัพรักขนาดนี้ ไม่เคยสุขสมหวังกะชีวิตคู่เลยสักที
บางครั้งนึกอยากจะหายไปจากโลกนี้เลยทีเดียว
แต่หันกลับมามองดู เรายังโชคดีที่เกิดมามีพ่อแม่ที่ดี มีเพื่อนดีๆ มีความทรงจำดีๆมากมายให้นึกถึง
แล้วมันทำให้เรายิ้มได้...
ทุกวันนี้มีลูกเป็นกำลังใจทำให้ต้องพยายามเข้มแข็ง บางครั้งอ่อนแรงนะ
อยากจะนอนหลับไปแล้วไม่อยากตื่นมาเจอวันพรุ่งนี้อีกเลยจริงๆ
บางทีนั่งดูอัลบัมเก่าๆในวัยเด็ก เออครั้งนึงในชีวิตเราเคยมีเพื่อนดีๆ
ที่คบกันมาตั้งแต่อยู่อนุบาลจนถึงมัธยมต้น
ความสุขในวัยเด็กช่างเป็นความทรงจำอันประเสริฐสุด
- รำสีนวลตอนอนุบาลสอง..
เพื่อนในรูปข้างบนนี้ ทุกวันนี้ยังคงติดต่อกันอยู่ ถึงต่างคนต่างจะมีวีถีชีวิตของตัวเอง
แต่ลึกๆแล้วเรายังคงคิดถึงกันเสมอ....
ช่วงที่ย้ายมาอยู่เมกาใหม่ๆเป็นช่วงเข้าสู่วันรุ่น ก็ใช้ชีวิตคุ้มค่าเสียเหลือเกิน เกเรเกตุงไปวันๆ
เรียนๆเล่นๆ โดดเรียนไปสูบกัญชา บุหรี่ กินเหล้า เดินห้างบ้าง
ความผูกพันธ์ของคำว่าเพื่อนเริ่มเข้ามามีบทบาทในชีวิตมากๆ
แต่ก็แปลกอีกนะดวงเรา พอจะรักจะผูกพันธ์กะใครเข้าสักคนในที่นี้หมายถึงเพื่อนนะ
ก็มีเหตุต้องให้จากกันอยู่เสมอ
ไม่มันไปจากเรา เราก็ไปจากมัน....ทุกทีเลย
- เอม แอน ครูจิ๊ ป้าอะไรสักอย่าง จำชื่อไม่ได้ละ
มาแรกๆเป็นเด็กดีมาก แม่พาไปวัดหวังจะให้ธรรมะช่วยขัดเกลาจิตใจ
แต่ไม่ช่วยเล้ยยย ฮ่าๆๆๆ เมาคืนนี้พรุ่งนี้ลากสังขารไปวัด ไปทำไมรู้ไหม๊
ไปเรียนดนตรีไทยค่ะ ครูก็สอนไปสิ ไอ้เราก็นั่งมึน...
- aiM & Ann @ San Francisco Zoo 1998
- Oct 2006
คนนี้เพื่อนรักคนนึงที่ชิวิตต้องจดจำ เรียนไฮสคูลมาด้วยกัน เจอหน้ากันทุกวันมาเป็นเวลา
4 ปีเต็ม ความทรงจำดีๆเกิดขึ้นมากมาย จนบัดนี้มันกลับเมืองไทยไปแล้ว ไม่ได้เจอกัน นานๆมันจะกลับมาที...
- Puu's graduation 2002
- Old Town Sacramento Jan 2008..
นี่ก็อีกคน คนนี้ยกไว้เลย เป็นเพื่อนที่เข้าใจโลกมากที่สุด ไม่มีสิ่งใดที่ปูจะรับเพื่อนไม่ได้
ไม่ว่าเพื่อนจะเป็นยังไงก็ตาม จะว่าไปแล้วมันเข้าถึงจิตใจเราจิงๆ จะสุขจะทุกข์ เราผ่านมันมา
ด้วยกันหมดแล้ว เป็นเพื่อนคนแรกที่สามารถคุยกะเราจนหลับคาโทรศัพท์ไปได้...
- One fine day with Maprang in 1998
- ถ่ายกะมะปราง May 2007
คนนี้เป็นเพื่อนรักอีกคน ที่คบกันมานานจวบจนตอนนี้ก็ร่วม 10 ปีได้
เป็นคนที่เข้าใจเราทุกอย่าง รักและเป็นห่วงเราอยู่ห่างๆเสมอ
สิ่งดีๆที่มีให้กันทุกวันนี้ไม่เคยลืมมันเลย
ถึงแม้จะมีช่วงเวลาที่ขาดหายไปบ้าง แต่เรายังคงเติมเต็มให้กันและกันตลอดมา
ขอบคุณและขอบใจ ที่ส่งคนเหล่านี้มาให้เรา ทำให้ชีวิตเรามีค่าขึ้นมาอีกที
ทำให้เราหันกลับมามองว่า เราก็ยังโชคดี ที่มีคนที่เรารักและรักเราอยู่รอบตัว
เป็นกำลังใจให้ชีวิตก้าวไปอีกวัน...
อีกสิ่งหนึ่งที่ดึงเราไว้ให้เป็นคนอยู่ทุกวันนี้คือลูก
สิ่งนี้หละ ที่ทำให้มีกำลังจะสู้ต่อไป เพื่อเค้า
คงไม่ต้องบอกว่ารักมากแค่ไหน แต่บอกกับตัวเองว่าสิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิตตอนนี้
คือลูก....
ยังมีอีกหลายคนที่อยากเอ่ยถึง แต่กลัวไดจะอัพไม่ได้เพราะยาวไป
ฝากไว้ ณ ที่นี้เลยละกัน
รักอิ่ม อุ่น แม่อุ๊บ
รักเจเจ
รักพี่ทอช
และที่สำคุญเอมควรจะรักตัวเองซะบ้าง
|
|
|
|
|
|
|
|
|
